donderdag 15 juni 2017

10 Leegte (Colchester → Harwich)



Dat is wat het is. Een leeg landschap met nauwelijks iets dat de moeite van het beschrijven of bekijken waard lijkt. Het veld, de hemel, de verwaaiende lucht, een leeuwerik erboven. Aan de kant van de weg een bakje zoete aardbeieen voor 50p. Maar vooral leeg. Rust. Toch ben ik bijna bij de havens aan de monding van de Stour. Later vandaag in zee. Daar is nog minder. Alleen het water; soms met golven, soms zonder, en een zeemeeuw erboven. Toch zoveel te zien. 

Als ik de zee en het strand in de wind voel dan weet ik dat ik die tien dagen gemist heb. 

Romanticus die je bent. Morgenochtend zal je zien dat er een eindeloze stroom over dat water trekt. Feeders die de producten van de Rotterdamse haven afleveren in Engeland. Een geglobaliseerde (container) wereld daarin leven we met lichtblauwe kranen aan
de ontoegankelijke kades. Weer terug bij af.

Ergernissen zijn er ook. Meisjesscholen waarheen een stoet vrouwelijke tieners loopt met schotsgeruite rokken tot vlak boven de knie. De jonge mannelijke stropdassen zijn ook niet mijn idee. 

De beelden van een fraaie engel met het zwaard der gerechtigheid om de gevallenen in de oorlog te rechtvaardigen. Ze moeten worden betreurd en hun dood niet worden rechtgepraat met teksten als: “They strove for peace; they served for freedom; they died to live.” Die Grote Oorlog, die wij WOI noemen werd gevochten over de ruggen van velen gesneuvelden heen. Wie haalt de standbeelden om. 

O ja de camping was niet nodig. Kennelijk waren de binnenhutten al uitverkocht toen ik mijn reis boekte. Maar ik had een buitenhut met een grond rond raam met een gordijntje dat ik niet dicht heb gedaan. Een lekker tweepersoons bed. Geweldig. Verder een rustige zee.


Andere fietsvakantie juni 2017 blogs:

Geen opmerkingen: